Wspólna deklaracja prezydentów



Z okazji trzydziestej rocznicy uznania przez Rzeczpospolitą Polską i Republikę Litewską odzyskania Niepodległości przez Ukrainę, Prezydenci Ukrainy, Litwy i Polski przyjęli wspólną deklarację. Podkreślono wsparcie dla integracji Ukrainy z UE i NATO. Prezydenci:



stwierdzili, że uznanie faktu odzyskania przez Ukrainę Niepodległości, dokonane przez Rzeczpospolitą Polską jako pierwszy kraj na świecie, oraz przez Republikę Litewską, stało się ważnym kamieniem milowym na drodze do pełnego zjednoczenia Europy;



przypominając, że tradycja demokratyczna rozwijana w ramach Unii Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, a także kultywowana przez ruch „Solidarność” w Polsce, ruch reformatorski „Sąjūdis” na Litwie, Rewolucję Godności na Ukrainie oraz walkę Białorusinów o demokrację, są wyrazem silnego dążenia do wolności, praw człowieka i demokracji w Europie Środkowej i Wschodniej;



podkreślili, że od tego czasu więzy prawdziwego strategicznego partnerstwa pomyślnie przeszły próbę czasu i wciąż się umacniały. Ponownie podkreślili swoje zaangażowanie w dalszy rozwój strategicznego partnerstwa między Ukrainą, Litwą i Polską, opartego na wspólnych wartościach i interesach;



potwierdzili swoje wyraźne zobowiązanie do dalszego rozszerzania współpracy w wielu dziedzinach, takich jak bezpieczeństwo i obrona, gospodarka, energia i inne, w tym w ramach formatu Trójkąta Lubelskiego. Republika Litewska i Rzeczpospolita Polska ponownie potwierdzają swoje pełne poparcie dla członkostwa Ukrainy w UE i NATO;



wyrazili wzajemne wsparcie i solidarność w obliczu kryzysu migracyjnego, sztucznie wywołanego i zaaranżowanego przez Mińsk na granicy litewsko–białoruskiej i polsko–białoruskiej, oraz zadeklarowali determinację do połączenia wysiłków, by dać odpór tym działaniom. Zauważyli również, że ten atak hybrydowy stanowi bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa całej Europy;



wyrazili swoje szczególne zaniepokojenie ciągle pogarszającym się stanem bezpieczeństwa i stabilności w regionie oraz ewoluującymi zagrożeniami, w tym zagrożeniami hybrydowymi, wynikającymi między innymi z trwającej agresji rosyjskiej; zgadzając się przy tym, że istnieje potrzeba podjęcia wspólnych wysiłków na rzecz wzmocnienia odporności tych państw w obliczu zagrożeń, aby przeciwdziałać im w bardziej skuteczny i skoordynowany sposób;



potwierdzili swoje silne zaangażowanie na rzecz dalszego wzmacniania europejskiego bezpieczeństwa energetycznego i w tym kontekście wyrazili głębokie zaniepokojenie projektem Nord Stream 2, który jest wyzwaniem dla bezpieczeństwa regionu europejskiego. Wyrazili gotowość do wspólnego działania w celu przeciwstawienia się monopolizacji europejskiego rynku gazu przez Rosję, która wykorzystuje energię jako narzędzie geopolityczne;



potwierdzili swoje zaangażowanie na rzecz suwerenności, niepodległości i integralności terytorialnej Ukrainy w jej granicach uznanych przez społeczność międzynarodową, rozciągających się na jej wody terytorialne;



wezwali społeczność międzynarodową do zaostrzenia sankcji wobec Federacji Rosyjskiej w związku z jej nieprzerwaną agresją na Ukrainę i po raz kolejny wezwali Kreml do deeskalacji sytuacji poprzez wycofanie wojsk z granic Ukrainy i tymczasowo okupowanych terytoriów.

Czytaj więcej



W Dubrowniku Trójmorze kreśli nowe plany



Przed nami szczyt prezydentów państw Inicjatywy Trójmorza, zaplanowany na 28–29 kwietnia w Dubrowniku. Ma szansę stać się najbardziej konkretnym spotkaniem w historii tej grupy. W Chorwacji spotkają się liderzy 13 państw regionu oraz delegacja z USA.



Szczyt w Dubrowniku wyrasta na jedno z najważniejszych spotkań dyplomatycznych w tej części Europy, głównie ze względu na radykalnie zmieniającą się architekturę bezpieczeństwa i nową dynamikę w relacjach z Waszyngtonem. Gospodarze z Chorwacji kładą ogromny nacisk na to, by Inicjatywa Trójmorza przestała być postrzegana wyłącznie jako forum dyskusyjne, a stała się twardym narzędziem realizacji interesów gospodarczych i obronnych.



Kluczowym wątkiem, który zdominuje kuluary i oficjalne panele, jest nowa doktryna amerykańskiej administracji, którą w swoich analizach punktuje Heritage Foundation. Stany Zjednoczone, działając w nowej rzeczywistości politycznej, zaczynają stawiać twarde warunki dotyczące współfinansowania bezpieczeństwa regionu.



Głównym celem spotkania będzie wypracowanie porozumienia, w ramach którego państwa członkowskie zobowiążą się do przeznaczania co najmniej półtora procent swojego PKB na tak zwaną infrastrukturę podwójnego zastosowania. Oznacza to, że budowane autostrady, mosty czy linie kolejowe muszą być od teraz projektowane w sposób umożliwiający błyskawiczny przerzut ciężkiego sprzętu wojskowego NATO, co bezpośrednio łączy rozwój gospodarczy z realnym wzmocnieniem wschodniej flanki.



Drugim filarem szczytu w Dubrowniku jest dążenie do całkowitej suwerenności energetycznej, określanej mianem ostatecznego odcięcia od rosyjskich wpływów. Agenda przewiduje forsowanie ambitnego planu rozbudowy sieci rurociągów LNG na całych Bałkanach. Ten system przesyłowy ma stać się „krwioobiegiem”, który połączy terminale na północy i południu Europy, umożliwiając masowy odbiór gazu z USA.



Dla Amerykanów jest to projekt strategiczny, pozwalający na ugruntowanie ich pozycji jako głównego dostawcy surowców, a dla krajów regionu, sposób na trwałe zablokowanie jakichkolwiek prób energetycznego szantażu w przyszłości. Wszystko to ma być sfinansowane przy znacznym udziale prywatnego kapitału i amerykańskich funduszy inwestycyjnych, które w Dubrowniku mają przedstawić konkretne harmonogramy wejścia kapitałowego w regionalne projekty.

Czytaj więcej