Te niemieckie firmy nadal pozostają w Rosji i wspierają ten morderczy, terrorystyczny reżim inwestycjami i podatkami. Ataki rakietowe na ukraińskie miasta i cywilów są finansowane z twoich krwawych pieniędzy. Ukraińcy NIGDY tego nie zapomną i NIGDY tego nie wybaczą” – napisał po niemiecku na Twitterze.

Melnyk opublikował też grafię, z której wynika, że wciąż aktywne są w Rosji, znane także polskim konsumentom firmy: Storck, New Yorker, Braun, Remondis, Siemens, Bosh, Bayer, Knauf, Metro, Ritter Sport, Ehrmann, Hochland, Tom Tailor, Merck, Schrenker, SAP, Miele, Linde, Allianz, Boehringer Ingelheim, Thyssenkrupp, Vaillant czy E-on.

Biznes z Rosjanami ochoczo kontynuują też Holendrzy. Dziennik „De Volkskrant” napisał, że pomimo sankcji, gigantyczne zyski z handlu rosyjskim zbożem czerpie firma Viterra. Przedsiębiorstwo eksportuje rosyjskie zboże poprzez port Tamań na wybrzeżu Morza Czarnego. Holendrzy mają obsługiwać terminal zbożowy z firmą należącą do rosyjskiego banku VTB oraz oligarchów.

Okazuje się, że holenderskie firmy budowały też Most Krymski. Ta 19 km konstrukcja, największa w Europie, która kosztowała co najmniej 4 mld dolarów i stała się symbolem rosyjskiej okupacji Ukrainy, budowana była przy silnym wsparciu technologicznych inżynierów z Holandii. Oficjalnie nie było to możliwe ze względu na sankcje ale Holendrzy i na to znaleźli sposób.

W budowę były zaangażowane firmy Dematec Equipment z Dodewaard czy Bilard Hydraulik z Milsbeek. Firmy tłumaczyły się, że nie naruszają sankcji bo pracują na terytorium Krymu, a oficjalnie Krym to nie Rosja. Most na Cieśninie Kerczeńskiej był kluczowy w ponownej inwazji na Ukrainę i zaopatrywaniu rosyjskiego wojska. Został częściowo uszkodzony podczas ostatniego weekendu. Do dziś nie wiadomo, kto stoi za atakiem na przeprawę, choć z dużym prawdopodobieństwem to robota ukraińskich sił specjalnych (info: trimarium.pl)

Inicjatywa Trójmorza, obejmująca 13 państw, umacnia swoją pozycję jako jeden z najbardziej dynamicznych regionów Europy. W Dubrowniku podkreślano znaczenie rozwoju infrastruktury transportowej na osi północ–południe, a także projektów energetycznych i cyfrowych, które mają kluczowe znaczenie dla dalszego wzrostu i zwiększania odporności gospodarek.

Wyraźny akcent pierwszego dnia położony został na rolę Polski jako jednego z liderów inicjatywy. Prezydent RP Karol Nawrocki w swoim wystąpieniu wskazywał, że Trójmorze wzmacnia konkurencyjność Europy i przyczynia się do pogłębiania współpracy w regionie.

”Polska pełni rolę zarówno państwa założycielskiego, jak i nieustannego orędownika tej inicjatywy; postrzegam tę inicjatywę jako podstawę konkurencyjności Europy i motor współpracy transatlantyckiej” – podkreślał Prezydent.

Z polskiej perspektywy szczególnie mocno wybrzmiała kwestia relacji transatlantyckich, Prezydent podkreślał znaczenie współpracy ze Stanami Zjednoczonymi jako strategicznym partnerem oraz potrzebę dalszego zaangażowania w rozwój inicjatywy.

Prezydent Polski odbył w Dubrowniku także szereg spotkań bilateralnych m.in. z Sekretarzem Energii USA Chrisem Wrightem oraz Premierem Republiki Chorwacji Andrejem Plenkoviciem jak i z przedstawicielami polskiego biznesu uczestniczącymi w Forum Biznesu.

Rozmowy dotyczyły współpracy w ramach Trójmorza, bezpieczeństwa regionu oraz realizacji wspólnych projektów infrastrukturalnych, w tym w obszarze energetyki i transportu. Istotnym elementem była również promocja polskiego potencjału gospodarczego oraz roli Polski jako ważnego ogniwa w regionalnym systemie energetycznym.

Podczas szczytu w Dubrowniku do Inicjatywy jako partner strategiczny dołączyły Włochy.

Deklaracja XI Szczytu Inicjatywy Trójmorza

Autor zdjęcia: © Grzegorz Jakubowski/KPRP