Kraje należące do Inicjatywy Trójmorza realizują wiele projektów w celu poprawy infrastruktury regionów. Poniżej zostały przedstawione najważniejsze projekty infrastrukturalne.

Bursztynowy Korytarz Transportu Kolejowego – Korytarz połączy porty Adriatyku w Słowenii z portami śródlądowymi na Dunaju na Węgrzech i Słowacji, ale niesie także perspektywę rozwoju transportu kolejowego z Serbią i poprawę transportu kolejowego w kierunku Europa – Azja.

Korytarz sieci bazowej TEN-T Bałtyk – Adriatyk – Rozwijane są nowe przepływy ruchu między portami bałtyckimi i adriatyckimi oraz ich zapleczem, a porty jako punkty początkowe i końcowe korytarza są wzmacniane.

Autostrada "Morze Czarne" – Jest częścią VIII paneuropejskiego korytarza transportowego "Durres-Elbasan-Skopje-Sofia-Płowdiw-Burgas-Warna". Głównym celem wstępnego projektu jest zilustrowanie planu rozmieszczenia drogi i wykonania obwodnicy autostradowej Bułgarii.

Budowa drugiego toru między Sopron i Györ – W obecnej sytuacji stacja Sopron (granica Węgier i Austrii) – Harka (granica HU-AT) jest na granicy przepustowości. W związku z tym odcinek ten nie jest odpowiedni do ułatwienia oczekiwanego wzrostu ruchu, zwłaszcza planowanej zwiększonej częstotliwości pociągów transgranicznych między Austrią a Węgrami.

Budowa nowego mostu drogowego nad Cisą w rejonie Záhony – Między Węgrami a Ukrainą, w rejonie Záhony, przepustowość istniejącego mostu drogowego w Cisy jest „wąskim gardłem” w ruchu między tymi dwoma krajami. Dodatkową przepustowość można zapewnić jedynie na stałe poprzez budowę nowego mostu i nowego przejścia granicznego.

Budowa toru trójkątnego Zalaszentiván (Węgry) – Projekt usunie ważne wąskie gardło na korytarzu kolejowym UE RFC 11 i poprawi przepustowość i prędkość ruchu kolejowego między liniami kolejowymi Szombathely – Zalaszentiván TEN-T Comprehensive i Zalaszentiván – Hodos TEN-T.

Połączenie Dunaj-Odra-Łaba – Projekt wielofunkcyjnego korytarza żeglugi śródlądowej łączącej Morze Bałtyckie, Morze Czarne i Morze Północne, który obejmuje funkcje energetyczne i gospodarowania wodą.

Poprawa połączeń kolejowych między głównymi miastami Polski a krajami sąsiednimi – Celem projektu jest stworzenie brakującego od dziesięcioleci systemu międzyregionalnych i międzynarodowych pasażerskich połączeń kolejowych (obecne zapotrzebowanie na przewozy bardzo wzrosło od czasu wybudowania większości linii).

FAIRWAY Dunaj – Ogólnym celem projektu jest: opracowanie skoordynowanych planów działań w celu wdrożenia Master Planu Rehabilitacji i Utrzymania Torów Wodnych na Dunaju i jego żeglownych dopływach, opracowanych w ramach Strategii UE dla Regionu Dunaju. Projekt ma przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa, wydajności i przyjazności dla środowiska żeglugi śródlądowej.

Rekonstrukcja węzła kolejowego w Lublanie – Przebudowa istniejących linii kolejowych i obwodnic oraz  budowa nowego dworca, zaplecza logistycznego i ochrony przed hałasem.

Terminal naftowo-gazowy w porcie Ploče – Budowa nabrzeża dla ropy naftowej i gazu skroplonego w porcie Ploče pozwoli na rozbudowę i modernizację infrastruktury portowej oraz zapewni zwiększony przepływ ładunków płynnych przez port Ploče i Korytarz Vc, zwiększy przychody Zarządu Portu, a także znacznie zwiększy wydajność przeładunków i obniży koszty transportu na jednostkę ładunku dla użytkowników pojemności portowych.

Modernizacja infrastruktury portu Rijeka – Głównym celem projektu jest zapewnienie ciągłości ruchu ładunków drewna w porcie Rijeka. Celami szczegółowymi projektu są utrzymanie pełnej zdolności operacyjnej nabrzeża oraz zwiększenie bezpieczeństwa przewozów ładunków drewna na nabrzeżu. Projekt znacznie zwiększy bezpieczeństwo pracy na nabrzeżu.

Rijeka — Zagrzeb głębokowodny terminal kontenerowy – Port Rijeka odnotował wysoki wzrost wolumenów kontenerów, z prawie 250 000 TEU przeładowanych w 2017 roku. Wzrost segmentu kontenerów wynika głównie z dalszej konteneryzacji drobnicy w regionie, zmodernizowanego dostępu drogowego i kolejowego na lądzie i w głębi lądu, zmodernizowanego portu oraz ulepszonej procedury ułatwień celnych, które umożliwiły portowi Rijeka konkurowanie z innymi portami północnego Adriatyku zarówno pod względem ruchu krajowego, jak i wielkości handlu w krajach położonych w głębi lądu.

Rail Baltica – Projekt infrastruktury transportu kolejowego, którego celem jest integracja krajów bałtyckich z europejską siecią kolejową. Projekt obejmuje bezpośrednio pięć krajów Unii Europejskiej – Polskę, Litwę, Łotwę, Estonię oraz pośrednio Finlandię.

Rail-2-Sea – Budowa linii kolejowej między portem Gdańsk a portem Konstanca przebiega przez cztery kraje: Polskę, Słowację, Węgry i Rumunię.

Sava IW odcinek między Jaruge – Novi Grad – W chwili obecnej droga wodna rzeki Sawy nie spełnia wymaganych parametrów nawigacyjnych IV klasy międzynarodowej drogi wodnej i nie pozwala na przerwaną żeglugę przez 300 dni w roku dla statków o maksymalnym zanurzeniu 2,5 m. Zgodnie z projektem wstępnym konieczna jest przebudowa istniejących obiektów dróg wodnych oraz budowa nowych umocnień, ostróg i progów, które zmniejszą szerokość toru wodnego i zwiększą głębokość rzeki.

Tunel pod przełęczą Petrohan – Celem projektu jest ułatwienie podróży do północno-zachodniej Bułgarii i skrócenie dystansu do Rumunii.

Trasa Via Baltica – Biegnie z Polski do Estonii. Jest jedną z najważniejszych arterii tranzytowych w Europie Wschodniej. W Litwie, Łotwie i Estonii nie ma innego korytarza transportowego dla transportu towarów w kierunku północ-południe. Na drogach udział ruchu towarowego wynosi około 30%, co wymaga najwyższej jakości warunków ruchu, aby zapewnić płynność ruchu.

Trasa Via Carpatia – Przebiega na osi Północ-Południe między Morzem Bałtyckim, Egejskim, Czarnym i Adriatyckim, wpisując się tym samym w proces pogłębiania spójności gospodarczej i terytorialnej Unii Europejskiej oraz przyczyniając się do rozwoju społeczno-gospodarczego regionu i Europy Południowej.

Viking Train – Wspólny projekt kolei litewskich, ukraińskich i białoruskich, firm sztauerskich oraz portów Kłajpedy, Czernomorska i Odessy. Trasa przecina Ukrainę, Białoruś oraz Litwę i łączy sieć morskich linii kontenerowych i contrailerowych nad Bałtykiem, Morzem Czarnym, Morzem Śródziemnym i Morzem Kaspijskim.

 

Źródło: https://3seas.eu/

Inicjatywa Trójmorza, obejmująca 13 państw, umacnia swoją pozycję jako jeden z najbardziej dynamicznych regionów Europy. W Dubrowniku podkreślano znaczenie rozwoju infrastruktury transportowej na osi północ–południe, a także projektów energetycznych i cyfrowych, które mają kluczowe znaczenie dla dalszego wzrostu i zwiększania odporności gospodarek.

Wyraźny akcent pierwszego dnia położony został na rolę Polski jako jednego z liderów inicjatywy. Prezydent RP Karol Nawrocki w swoim wystąpieniu wskazywał, że Trójmorze wzmacnia konkurencyjność Europy i przyczynia się do pogłębiania współpracy w regionie.

”Polska pełni rolę zarówno państwa założycielskiego, jak i nieustannego orędownika tej inicjatywy; postrzegam tę inicjatywę jako podstawę konkurencyjności Europy i motor współpracy transatlantyckiej” – podkreślał Prezydent.

Z polskiej perspektywy szczególnie mocno wybrzmiała kwestia relacji transatlantyckich, Prezydent podkreślał znaczenie współpracy ze Stanami Zjednoczonymi jako strategicznym partnerem oraz potrzebę dalszego zaangażowania w rozwój inicjatywy.

Prezydent Polski odbył w Dubrowniku także szereg spotkań bilateralnych m.in. z Sekretarzem Energii USA Chrisem Wrightem oraz Premierem Republiki Chorwacji Andrejem Plenkoviciem jak i z przedstawicielami polskiego biznesu uczestniczącymi w Forum Biznesu.

Rozmowy dotyczyły współpracy w ramach Trójmorza, bezpieczeństwa regionu oraz realizacji wspólnych projektów infrastrukturalnych, w tym w obszarze energetyki i transportu. Istotnym elementem była również promocja polskiego potencjału gospodarczego oraz roli Polski jako ważnego ogniwa w regionalnym systemie energetycznym.

Podczas szczytu w Dubrowniku do Inicjatywy jako partner strategiczny dołączyły Włochy.

Deklaracja XI Szczytu Inicjatywy Trójmorza

Autor zdjęcia: © Grzegorz Jakubowski/KPRP