Podział administracyjny państw Inicjatywy Trójmorza



Kraje związkowe, obwody, komitaty. Jak wygląda podział administracyjny regionu Trójmorza? By posługiwać się tymi samymi obszarami terytorialnymi w badaniach statystycznych, Unia Europejska wprowadziła w 2003 roku wspólną klasyfikację Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS – Nomenclature of Territorial Units for Statistics). Podział NUTS składa się z trzech poziomów: NUTS 1, NUTS 2 i NUTS 3. Dwa ostatnie obszary służą do oceny spełniania kryteriów do wsparcia w ramach polityki strukturalnej Unii Europejskiej. Na poziomie NUTS 2 udziela się pomocy obszarom problemowym o niskim poziomie rozwoju, a na poziomie NUTS 3 obszarom, które potrzebują restrukturyzacji oraz regionom przygranicznym. Jednocześnie w każdym państwie jednostki administracyjne nazywają się inaczej, mają różną wielkość i różne kompetencje.

Austria dzieli się na 9 krajów związkowych tzw. Bundeslandów: Burgenland, Karyntia, Dolna Austria, Górna Austria, Salzburg, Styria, Tyrol, Vorarlberg, Wiedeń – jest to podział odpowiadający unijnemu NUTS 2. Kraje związkowe składają się z miast statuarnych i powiatów. Wyjątkiem jest Wiedeń, który dzieli się na dzielnice.

Podstawowy podział Bułgarii to poziom NUTS 3 – 28 obwodów, które mają nazwy takie same jak ich stolice. 26 spośród nich to: Błagojewgrad, Burgas, Chaskowo, Dobricz, Gabrowo, Jamboł, Kiustendił, Kyrdżali, Łowecz, Montana, Pazardżik, Pernik, Plewen, Płowdiw, Razgrad, Ruse, Silistra, Sliwen, Smolan, Stara Zagora, Szumen, Tyrgowiszte, Warna, Wielkie Tyrnowo, Widyń, Wraca. Ostatnie dwa to Sofia i obwód sofijski, ponieważ stolica Bułgarii jest też miastem wydzielonym i stanowi osobny obwód.

Kolejne państwo Inicjatywy Trójmorza to Chorwacja. Do roku 2014 roku kraj ten nie brał udziału w klasyfikacji NUTS. Obecnie Chorwacja podzielona jest na 20 żupanii i jedno miasto wydzielone – Zagrzeb i jest to poziom NUTS 3. Nazwy żupanii przedstawiają się następująco: bielowarsko-bilogorska, brodzko-posawska, zadarska, krapińsko-zagorska, sisacko-moslawińska, karlowacka, varażdińska, kopriwnicko-kriżewczyńska, primorsko-gorska, licko-seńska, virowiticko-podrawska, pożedzko-slawońska, osijecko-barańska, szybenicko-knińska, vukowarsko-srijemska, splicko-dalmatyńska, istryjska, dubrownicko-neretwiańska, medzimurska, zagrzebska.

Podział administracyjny Czech obejmuje na poziomie NUTS 3 tzw. czeskie kraje, czyli kraje samorządowe, których jest 13, a czternastą jednostkę stanowi miasto wydzielone Praga. Kraje samorządowe Czech to: środkowoczeski, południowoczeski, pilzneński, karlowarski, ustecki, liberecki, hradecki, pardubicki, Wysoczyna, południowomorawski, ołomuniecki, zliński morawsko-śląski.

Innym przypadkiem jest Estonia, której lokalnymi jednostkami administracyjnymi jest 15 prowincji, jednak w klasyfikacji NUTS 3 Estonia ma tylko 5 obszarów. Wynika to z tego, że tylko dwie prowincje stanowią samodzielnie jednostki rzędu NUTS 3. Są to Põhja-Eesti oraz Kirde-Eesti. Pozostałe regiony zostały połączone w grupy. Z trzech prowincji składa się region Kesk-Eesti, z czterech region zachodni, a z sześciu region południowy.

Nasz wschodni sąsiad – Litwa – ma 10 jednostek NUTS 3 i są to okręgi: kłajpedzki, kowieński, mariampolski, olicki, poniewieski, szawelski, tauroski, telszański, uciański, wileński.

Z kolei Łotwa to pojedynczy region NUTS 2 z pięcioma regionami statystycznymi na poziomie NUTS 3: Kurzeme, Łatgalia, Ryga, Vidzeme i Zemgale. Region NUTS 3 w Rydze jest podzielony na dwa regiony planistyczne – miasto Rygę i Rygę region -Pieriga, czyli de facto na poziomie NUTS 3 jest 6 regionów.

Najbardziej oczywista jest klasyfikacja NUTS dla Polski. Na poziomie NUTS 2 jest to 17 jednostek, czyli naturalnie województw: dolnośląskie, kujawsko-pomorskie, lubelskie, lubuskie, łódzkie, małopolskie, mazowieckie, opolskie, podkarpackie, podlaskie, pomorskie, śląskie, świętokrzyskie, warmińsko-mazurskie, wielkopolskie i zachodniopomorskie. Dodatkowo 17 obszarem jest warszawski stołeczny wydzielony z mazowieckiego.

Podział administracyjny Rumunii uchodzi za prostszy niż w pozostałych krajach Inicjatywy Trójmorza. Na poziomie NUTS 2 jest to 8 regionów rozwoju. Tę prostotę widać też po ich nazwach: Bukareszt-Ilfov, Centralny, Południowy, Południowo-wschodni, Południowo-zachodni, Północno-wschodni, Północno-zachodni oraz Zachodni.

Kolejnym państwem, którego jednostki administracyjne to kraje, jest Słowacja. Kraje to podział w ramach NUTS 3 i jest ich 8: bratysławski, trnawski, trenczyński, nitrzański, żyliński, bańskobystrzycki, preszowski, koszycki.

Podobnie jak w Estonii sytuacja ma się w Słowenii. Lokalne jednostki administracyjne to gminy. 212 gmin Słowenii jest jednak zgrupowane w 12 regionów w ramach klasyfikacji NUTS 3. Należą do nich regiony w Słowenii wschodniej: Mura, Drava, Karyntia, Savinja, Centralna Sawa, Dolna Sawa, Słowenia Południowo-Wschodnia, Littoral, a także Słowenii Zachodniej: Centralna Słowenia, Górna Kraina, Gorizia, Region Przybrzeżno-krasowy.

Wspomniane na początku komitaty to jednostki administracyjne Węgier, które należą do poziomu NUTS 3 i na Węgrzech jest ich 20. Ich specyficzne nazwy to: Budapeszt, Bács-Kiskun, Baranya, Békés, Borsod-Abaúj-Zemplén, Csongrád, Fejér, Győr-Moson-Sopron, Hajdú-Bihar, Heves, Jász-Nagykun-Szolnok, Komárom-Esztergom, Nógrád, Pest, Somogy, Szabolcs-Szatmár-Bereg, Tolna, Vas, Veszprém, Zala.

Jak widać na przykładzie państw Trójmorza, podział statystyczny NUTS niekoniecznie odpowiada podziałowi administracyjnemu kraju. Jest tak w przypadku Estonii, Łotwy czy Słowenii. Za podstawowy cel klasyfikacji NUTS uchodzi rozwiązanie problemu niejednorodności  podziałów administracyjnych państw i nieuniknionych zmian tych podziałów, przez co porównywanie danych statystycznych jest narażone na niedokładność.

Czytaj więcej



W Dubrowniku Trójmorze kreśli nowe plany



Przed nami szczyt prezydentów państw Inicjatywy Trójmorza, zaplanowany na 28–29 kwietnia w Dubrowniku. Ma szansę stać się najbardziej konkretnym spotkaniem w historii tej grupy. W Chorwacji spotkają się liderzy 13 państw regionu oraz delegacja z USA.



Szczyt w Dubrowniku wyrasta na jedno z najważniejszych spotkań dyplomatycznych w tej części Europy, głównie ze względu na radykalnie zmieniającą się architekturę bezpieczeństwa i nową dynamikę w relacjach z Waszyngtonem. Gospodarze z Chorwacji kładą ogromny nacisk na to, by Inicjatywa Trójmorza przestała być postrzegana wyłącznie jako forum dyskusyjne, a stała się twardym narzędziem realizacji interesów gospodarczych i obronnych.



Kluczowym wątkiem, który zdominuje kuluary i oficjalne panele, jest nowa doktryna amerykańskiej administracji, którą w swoich analizach punktuje Heritage Foundation. Stany Zjednoczone, działając w nowej rzeczywistości politycznej, zaczynają stawiać twarde warunki dotyczące współfinansowania bezpieczeństwa regionu.



Głównym celem spotkania będzie wypracowanie porozumienia, w ramach którego państwa członkowskie zobowiążą się do przeznaczania co najmniej półtora procent swojego PKB na tak zwaną infrastrukturę podwójnego zastosowania. Oznacza to, że budowane autostrady, mosty czy linie kolejowe muszą być od teraz projektowane w sposób umożliwiający błyskawiczny przerzut ciężkiego sprzętu wojskowego NATO, co bezpośrednio łączy rozwój gospodarczy z realnym wzmocnieniem wschodniej flanki.



Drugim filarem szczytu w Dubrowniku jest dążenie do całkowitej suwerenności energetycznej, określanej mianem ostatecznego odcięcia od rosyjskich wpływów. Agenda przewiduje forsowanie ambitnego planu rozbudowy sieci rurociągów LNG na całych Bałkanach. Ten system przesyłowy ma stać się „krwioobiegiem”, który połączy terminale na północy i południu Europy, umożliwiając masowy odbiór gazu z USA.



Dla Amerykanów jest to projekt strategiczny, pozwalający na ugruntowanie ich pozycji jako głównego dostawcy surowców, a dla krajów regionu, sposób na trwałe zablokowanie jakichkolwiek prób energetycznego szantażu w przyszłości. Wszystko to ma być sfinansowane przy znacznym udziale prywatnego kapitału i amerykańskich funduszy inwestycyjnych, które w Dubrowniku mają przedstawić konkretne harmonogramy wejścia kapitałowego w regionalne projekty.

Czytaj więcej